Gebed
wpbbe83354.png

 

wp1bf4bd6f.png
Het gebed.

Jezus zegt, “Wanneer je bidt, doe dan niet als de schijn heiligen, die graag in de synagogen en op de hoeken van de straten staan te bidden om op te vallen bij de mensen. Maar als gij bidt, ga dan in uw binnenkamer, sluit de deur achter u en bid tot uw Vader die in het verborgene is …..”(Mat. 6, 5).
Met het gebed begint ons hart te veranderen. En om te bidden, zegt Jezus, moeten wij ons niet keren naar andere mensen om door hen bewonderd te worden en moeten we van ons gebed geen show maken waarin wij de hoofdrolspelers zijn.
We dienen ons gebed richten tot God en hem Vader noemen. Om te bidden, zegt Jezus, moeten we het stil maken in ons leven en hij zegt heel duidelijk: sluit de deur van uw binnenkamer;
het betekent:
maak het stil in je hart, leg het zwijgen op aan het lawaai en de verwarring en concentreer je op het gebed.
We beseffen dat onze dagen te vol zijn met lawaai, vol met die beslommeringen die ons bijna afhouden van denken en overdenken. In de verwarring van het leven luisteren we uiteindelijk alleen maar naar ons zelf en beseffen we niet eens dat God spreekt door ons leven.

God spreekt door de stilte, niet door het lawaai: laat ons in deze Vastentijd het zwijgen opleggen aan het lawaai van onze woorden, het lawaai van ons dagelijks leven, het lawaai van onze rusteloze of boze gedachten en laten we de Heer de gelegenheid geven om te spreken. In deze tijd is het nodig meer tijd voor persoonlijk gebed te vinden, maar ook om regelmatiger deel te nemen aan het gebed van de Gemeenschap. Dit is geen zaak van een extra verplichting toevoegen bovenop anderen, het is het begin van een beter leven, minder gericht op mijzelf en met meer aandacht voor wat de Heer me vertelt.

Vaak vragen we ons af: hoe moeten we bidden? Jezus leert zijn leerlingen het “Onze Vader” te bidden. Bidden is voor ons niet iets natuurlijk's, daarom moeten we leren om te bidden. We leren bidden van de Heer, met de woorden die hij ons heeft gegeven, de woorden die hij gebruikte om te bidden, de psalmen.

Bidden betekent herkennen dat we in nood zijn. Het is iets dat onze aangenomen zelfgenoegzaamheid uitdaagt. Daarom zijn we soms bang om te stoppen, bang van stilte, van vragen. Gebed brengt mij inderdaad tot veel vragen, niet alleen over mijn leven, maar ook over het leven van anderen en over de wereld. Als we het bidden opgeven, verliezen we een kans om persoonlijk te veranderen en geven we het op om de wereld te veranderen. Gebed is voorspraak bij de Vader voor een wereld in beproeving. Hoe mooi is het om namen en situaties te gedenken, broeders ver weg en moeilijke omstandigheden, waarvoor we niets daadwerkelijk kunnen doen!

We moeten veel bidden. Persoonlijk gebed, samen met onze broers en zussen, bidden zoals de Gemeenschap ons heeft geleerd. De Gemeenschap heeft ons gebed nodig, dat de Heer haar leidt, beschermt als een goede moeder, bewaart in liefde en eenheid, verlost van kwaad en versterkt met liefde. Het is de oproep aan de Heer samen met onze broers en zussen van over de hele wereld: “verlos ons van alle kwaad!” – zoals we bidden in het Onze Vader. We spreken deze oproep uit met het grote geloof dat we zullen ontvangen wat we hebben gevraagd.

Enkele gebedsvormen:
1 Eucharistische aanbidding
deze vorm van gebed hebben we van bij het begin van de Gemeenschap sterk beleefd: we kijken op naar de Heer, naar zijn totale gave en zijn liefde tot het uiterste in zijn kruisdood, zijn aanwezigheid als de verrezen Heer, zijn sterke aanwezigheid in dat heilig sacrament, zijn blijvende voorspraak bij de Vader. De intentie waarmee we in aanbidding gingen: een gezinsdag, het wel en wee van de Gemeenschap en de Kerk, een of andere evangelisatieaktiviteit, leggen we voor de Heer neer en voor de rest trachten we met ons hart bij Hem te zijn. Hij zal voor de rest wel zorgen. In de leefregel van de Gemeenschap staat in verband met de aanbidding: “Wij beschouwen deze eucharistische aanbidding als de bron voor de vruchtbaarheid van onze inzet.
2 Bidden met Psalmen
In de psalmen horen we hoe de gelovige Joodse mens bad, hoe Jezus bad, de woorden die Hij vaak gebruikte en Maria en de eerste Kerkgemeenschap. Het zijn gebeden vanuit situaties van vreugde, zorgen, vervolging, verbanning,blijdschap om bij God te komen in zijn heilige tempel of Jeruzalem (we zouden kunnen denken aan het gelovig samen vieren, om de tijd van gebed); in de psalmen horen we het vertrouwen, naast ook verwensingen aan het adres van de vijand, dat kan desnoods voor ons het kwaad zijn, niet de zwakke of slechte mens.
3 Bidden met de Schrift (de 'lectio divina'),
Bidden met de Schrift kan in ons persoonlijk gebed vaak voor grote vruchtbaarheid zorgen; hier staat het in de Handreiking voor het bidden in gemeenschap.
In onze charismatische gebedsgroepen wordt er meestal gebeden rond een hoe uit de heilige Schrift. Het typisch charismatische ligt dan in het vertrouwvol vragen aan de heilige Geest dat Hij ons zou leiden naar het woord dat de Heer ons geven wil die avond. Dat woord moet dan echt ernstig genomen worden, men moet er niet te licht overheen stappen, men moet het diep in het hart laten komen, het uitpuren, en het telkens opnieuw in de groep brengen tijdens de samenkomst.
4 Het Taizé-gebed,
Als 4de vorm van gemeenschappelijk bidden vernoemen de bisschoppen het Taizé-gebed. Deze vorm van bidden is goed bekend bij een aantal jonge mensen. Aanbiddings- en smeekgebed aan de hand van telkens en telkens hernomen korte aanroepingen of uitnodigingen: Oh oh oh, adoramus Te, Domine. Laudate omnes gentes, laudate Dominum… Je wordt opgenomen in de sfeer van-gebed en van rustig bij de Heer zijn, rustig aanbidden en je laten uitnodigen tot gebed. In het geval van Taizé hoef je geen schrik te hebben dat het een gebed wordt dat los staat van het leven, want de Taizé-spiritualiteit leven is er juist een van gebed en inzet,       aanbidding en engagement. Een gezond gebed dus, als je het goed begrijpt en beleeft.
5 Bidden in het gezin
De bisschoppen stellen dan als vijfde vorm van het gemeenschappelijk bidden de gezinsgebed voor.
Milieu de vraag je dan wel af welke vorm dit gebed kan aannemen. Jong en oud moet er zich toch wat in kunnen terugvinden. Wellicht zou het niet slecht zijn dat men begint met een bestaand  gebed dat aanspreekt, en dan een korte evangelietekst neemt, misschien de tekst uit de liturgie of uit de doorlopende lezing. Misschien kunnen de ouders een korte maar niet prekerige toepassing geven. En dan wat voorbeden. Een onze Vader en weesgegroet en vraag om de zegen van God zou dit gebed kunnen besluiten. Als er wat muzikaal of zangtalent aanwezig is kan dat ook beginnen en eindigen met een muzikale noot. Van bij ons thuis herinner is me naast heel intense gebedsmomenten dat we af en toe ook de slappe lach kregen tijdens dat gebed. De boog kan niet altijd gespannen zijn.
6 Bidden met de rozenkrans.
Van deze vorm van bidden is bekend dat het rozenkransgebed langzaam maar zeker in onbruik geraakt is. "Veel jongeren in de kerk hebben de rozenkrans nog nooit gebeden (...) Paus Joannes Paulus II vond dit zorgwekkend. Hij wou dit gebed graag voor de Kerk behouden. Hij meende dat het bidden van de rozenkrans een krachtig wapen tegen oorlog en onrecht is en promootte het gebed actief", aldus de bisschoppen.
  “Zie hier de mens”